متن منشور کوروش

متن گل‌نوشته به‌طور مشخص از دو بخش اصلی تشکیل شده‌است:

-بخش نخست گل‌نوشته که در آن از نبونایید و کوروش سخن گفته ‌شده، از آن‌ها به‌صورت سوم شخص یاد می‌شود (سطر ۱–۱۹). نویسنده‌ی این بخش احتمالاً یکی از کاتبان یا کاهنان بابلی بوده‌ است.

-بخش دوم که طولانی‌تر است، به‌طور مستقیم از زبان کوروش به‌صورت اول شخص بیان شده‌است (سطر ۲۰ به بعد).

به‌نظر می‌رسد متن این قسمت از سوی یک مترجم یا کاتب یا فردی که به هر دو زبان آشنا بوده، در اختیار نویسنده‌ی بابلی قرار گرفته‌است و آن نویسنده، متن را به‌شیوه‌ی نوشتاری رایج در بابل تنظیم کرده‌است.

متن با پیشگفتاری آغاز می‌شود که سطرهای نخست آن از میان رفته‌است.

احتمالاً این پیشگفتار براساس الگوهای بابلی نوشته شده بود. متن به‌صورت یک بیانیه تنظیم شده‌است و در آن تلاش نویسندگان بر این بوده تا هر جمله در یک سطر بیان شود و در پایان هر سطر، جمله به پایان برسد. تنظیم‌کنندگان متن تا حد امکان در این کار موفق بوده‌اند اما در چند مورد به‌دلیل نوع جمله‌بندی، جمله در پایان سطر تمام نشده‌است.

موضوع گل‌نوشته در سطرها به‌این ترتیب است:

سطرهای ۱–۲: نامشخص (شکستگی)، احتمالاً مقدمه‌ای درباره‌ی بابل و خدای بزرگ آن مردوک.

سطرهای ۳–۸: توصیف کارهای ناشایست نبونایید.

سطرهای ۹–۱۱: توجه خدایان به رفتارهای نبونایید و رحم آوردن بر بابلیان.

سطرهای ۱۲–۱۵: معرفی کوروش و گزینش او از سوی خدایان.

سطرهای ۱۶–۱۷: تصرف بابل.

سطرهای ۱۸–۱۹: ستایش مردمان و بزرگان از کوروش و شادی آنان.

سطرهای ۲۰–۲۲: معرفی کوروش، عنوان‌هایش و نیکانش از سوی خود او.

سطرهای ۲۲–۲۶: شرح رفتار کوروش در بابل.

سطرهای ۲۶–۲۷: حمایت خدای مردوک از کوروش، کمبوجیه و سپاهیانش.

سطرهای ۲۸–۳۰: اعلام اطاعت مردمان و سرزمین‌های دیگر از کوروش.

سطرهای ۳۰–۳۶: بازگرداندن مردمان و خدایانشان بر سرزمین‌های خود.

سطرهای ۳۷–۳۸: افزایش پیشکشی برای خدایان.

سطرهای ۳۸–۴۳: شرح آبادگری‌های کوروش در بابل.

سطرهای ۴۳–۳۳: نامشخص (شکستگی).

سطر ۴۵: نامشخص (شکستگی)، احتمالاً دعا برای کوروش و خاندانش.

منبع: ویکی‌پدیا