هفتم آبان ماه روز بزرگداشت کوروش کبیر

بخش‌‏هایی از کتاب مدیریت کوروش بزرگ

 پدرم در راه گفت:

– فرزندم، خوشا آن کسی که بتواند خویش را چنان آموزش دهد که هم دلیر باشد و هم نیکورفتار، و هم بتواند نیازهای خود و خانمانش را فراهم آورد.
به گمان من گیتی چنین فردی را می‌ستاید.

ولی بهتر از همه این است که انسان بتواند از این فراتر رود، خرد و چیره‌دستی لازم برای رهبری افراد دیگر را پیدا کند،

نیازهای آنان را برآورد، و آنان را به اوج شایستگی‌شان برساند.

– آری بزرگا! می‌دانم فرمانروایی از همه چیز برتر است.

لیک امروز وقتی به موجوداتی نابکار چون پادشاه آشور می‌اندیشم که تاج بر سر دارند،

می‌بینم سرافکندگی بزرگی است اگر بگذاریم چنین کسانی بر اورنگ قدرت بمانند.

نگاهی به چهره پدرم انداختم و چون او را مانند همیشه آرام دیدم،

نگرانیم ریخت و برای این که بار دلم را سبک‌تر کنم آزادانه گفتم:

– من از پادشاهانی که در داستان‌ها می‌شنویم بی رنج و کوشش تنها به گردآوری طلا سرگرم هستند به خشم می‌آیم.

من دیدگاه دیگری دارم.

می‌گویم رهبر واقعی از زر و زیور و تن‌آسانی روگردان است و باید تا دمی که بر سر قدرت است سخت‌تر از دیگران کار کند.