خطرات شایع در محیط‌های کاری

بر اساس آمار وزارت کار آمریکا، خطرات موجود در محیط کاری در سال 2016 موجب 5190 مرگ شد؛ به عبارت دیگر متوسط 99 مرگ در هفته یا 14 تلفات در روز. کارمندان، مدیران و مسئولین ایمنی با ایجاد پروتکل‌های ایمنی کافی، روش‌های شناسایی خطر و انجام ارزیابی منظم خطر در محیط کار می‌توانند به جلوگیری از این تلفات کمک کنند.

و اما خطرات شایع در محیط‌های کاری کدامند؟

اداره ایمنی و بهداشت حرفه‌ای OSHA  شش مورد از این خطرات را برشمرده است:

• خطرات ایمنی

این‌ها شایع‌ترین خطرات هستند و در اکثر محیط‌های کاری خود را نشان می‌دهند. این‌ها شامل شرایط غیرایمن است که به منجر به جراحت، بیماری یا مرگ می‌شود. خطرات ایمنی شامل:

-مایعات ریخته شده بر روی زمین، راهروهای مسدود شده، سیم‌های روی زمین

-کار در ارتفاع شامل نردبان، داربست، سقف و یا هر نقطه‌ی بلندی

-ماشین آلات بدون ایمنی و ماشین آلات متحرک، حفاظ‌های برداشته شده

-خطرات الکتریکی مثل سیم‌های فرسوده، پین‌های زمینی گمشده، سیم‌کشی نامناسب

-فضاهای محدود

• خطرات زیستی

کار با حیوانات، افراد یا مواد گیاهی عفونی. کارگران بیشتر در معرض خطرات زیستی هستند؛ افرادی مانند شاغلان در حوزه بیمارستان‌، دانشگاه، آزمایشگاه، اورژانس، خانه بهداشت و … .

انواع خطرات زیستی:

-خون و یا دیگر مایعات بدن

-باکتری‌ها و ویروس‌ها

-نیش حشرات

-فضولات حیوانی

• خطرات مواد شیمیایی

خطرات مربوط به محیط‌های کاری درگیر با هر نوع ماده شیمیایی (جامد، مایع یا گاز). برخی از برخی دیگر ایمن‌تر هستند، ولی برای بعضی از کارگران که به مواد شیمیایی حساس‌تر هستند، ممکن است موجب بیماری، آسیب پوستی یا مشکلات تنفسی شود. مراقب موارد زیر باشید:

-مایعات مانند مواد تمیزکننده، رنگ‌ها، اسیدها، حلال‌ها- به ویژه اگر در یک ظرف بدون برچسب قرار گیرند!

-بخارها  و دودهای حاصل از جوشکاری یا قرار گرفتن در معرض حلال‌ها

-گازهایی چون استیلن، پروپان، مونوکسید کربن و هلیوم

-مواد آتش‌زا مانند گازوئیل، حلال‌ها و مواد شیمیایی قابل انفجار

-آفت‌کش‌ها

•  خطرات ارگونومیکی

این خطرات هنگامی رخ می‌دهند که نوع کار، موقعیت‌های بدنی و شرایط کاری بر بدن فشار وارد کنند. از آنجایی که شما همیشه از فشارهای وارده بر بدن و آسیب‌های بعدی مطلع نمی‌شوید، مشخص کردن این خطرات مشکل است. قرار گرفتن در معرض این خطرات به‌طور کوتاه مدت ممکن است موجب «درد عضلات» شود در حالی که در طولانی مدت می‌تواند منجر به بیماری‌های طولانی مدت شود. خطرات ارگونومیکی شامل:

-صندلی‌ها و ایستگاه‌های کاری نامناسب

-بالا بردن اجسام به‌طور متوالی

-حرکات نامناسب، خصوصاً اگر تکرار شوند

-استفاده از قدرت بدنی به‌طور متوالی

-لرزش

• خطرات شغلی

خطرات یا عوامل استرس زا که باعث ایجاد استرس (اثرات کوتاه مدت) و اثرات طولانی مدت می‌شوند. این‌ها آسیب‌های هستند که با مسائلی مانند بار کار، عدم کنترل و یا احترام و غیره مربوط است. نمونه‌هایی از این خطرات:

-درخواست کار زیاد

-خشونت در محیط کار

-فقدان احترام

-انعطاف‌پذیری/کنترل

-روابط/حمایت اجتماعی

-آزار جنسی

•  خطرات فیزیکی

خطراتی که در محیط اطراف موجود هستند و موجب بروز آسیب می‌شوند، نه صرفاً از طریق لمس کردن آن‌ها. خطرات فیزیکی شامل:

-تابش: از جمله یونیزه‌کننده، غیریونیزکننده (EMF، مایکروویو، امواج رادیویی و غیره)

-قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اشعه ماوراء بنفش یا خورشید

-دماهای نامتعارف- سرد و گرم

-صدای بلند متناوب

شناسایی آسیب‌ها

شکست در شناسایی خطرات می‌تواند به جراحات و آسیب‌های جدی در محل کار منجر شود. تمام برنامه‌های ایمنی و سلامت باید همواره به شناسایی و ارزیابی خطرات بپردازند تا از ایمنی تمام کارگران مطمئن شوند. فرآید شناسایی یک خطر، از طریق تلاش مشترک کارفرمایان و کارگران انجام می‌شود. فرآیند گام به گام به این ترتیب است:

-جمع‌آوری اطلاعات در مورد خطرات احتمالی در محیط کار

-شناسایی خطرات در مسیرهای عبور و مرور ثابت در محل

-مرور حوادث و بررسی دلایل اصلی و کاستی‌ها

-شناسایی روندهای مشابه در تمامی حوادث، بیماری‌ها و خطرات ثبت شده

-تعیین سطح ریسک، اهمیت و فرکانس هر خطر به منظور اولویت‌بندی