5 فردی که راه صلح را در جهان هموار کردند

در تاریخ بشریت، افراد بسیاری زندگی خود را وقف مبارزه با خشونت، توهین، دیکتاتوری و ترور کردند. آن‌ها زندگی خود را برای حمایت از دیگران و ایجاد تساوی از طریق حل اختلاف به خطر انداختند. به خاطر روز جهانی صلح مطلب زیر را به  5 فردی که راه صلح را در جهان هموار کردند اختصاص دادیم:

1. آنگ سان سو چی

آنگ سان سو چی اهل میانمار رهبر سیاسی مخالف و رئیس اتحادیه ملی دموکراسی است.

در سال 1988، او در یک تجمع گسترده برای نیم میلیون نفر با هدف دموکراسی و اصلاحات پس از کناره گیری ژنرال نه وین، سخنرانی کرد.

هنگامی که ارتش کنترل را به دست گرفت، او به مبارزه برای حقوق انسانی و برابری ادامه داد. در سال 1990، قبل از انتخابات اگر توسط ارتش به حبس خانگی محکوم نمی‌شد، رهبر جدید میانمار محسوب می‌شد.

این زن شجاع در سال 1991 برنده جایزه صلح نوبل شد.

2. تگلا لاروپ

تگلا لاروپ یک دونده دوی استقامت کنیایی است و از طریق بنیاد صلح تگلا لاروپ، به طور فعال از صلح، حقوق بشر و آموزش حمایت می‌کند.

در سال 1994، لوروپ اولین زن آفریقایی بود که برنده ماراتن نیویورک شد

بدین ترتیب، او به عنوان یک قهرمان زن الهام‌بخش زنان آفریقایی و حتی زنان بسیاری در سراسر جهان شد تا در کنار بسیاری از برترین و موفق‌ترین دونده‌های مرد جهان شرکت کنند.

او در سال 2003، بنیاد صلح تگلا لاروپ را ایجاد کرد که مأموریت آن «بهبود ساختار صلح، معیشت و تاب‌آوری افراد فقیر تحت تأثیر درگیری‌ها» است.

3. لئو تولستوی

لئو تولستوی نویسنده روسی بود که با رمان‌های بلند جنگ و صلح (1869) و آنا کارنینا (1877) شناخته شد.

او كه به عنوان یكی از بزرگترین نویسندگان در تمام دورانها، تأثیر عمیقی بر جنبشهای مقاومت بدون خشونت مانند جنبش‌های مهاتما گاندی، مارتین لوتر كینگ، جونیور و جیمز بول و تدابیر سیاسی نلسون ماندلا داشت.

نوشته‌های وی تأثیر مهمی به خصوص بر گاندی داشت.

گاندی در طول یک سال تا زمان مرگ تولستوی در نوامبر 1910 با وی مکاتبه داشت و تولستوی را به عنوان «بزرگترین فرستاده ضد خشونت که عصر حاضر به خود دیده است» تأیید کرد.

4. سوزان برانل آنتونی

سوزان آنتونی یک اصلاح طلب آموزش، فعال حقوق کارگری، و مبارز حقوق زنان بود.

وی به ویژه نقش اساسی در جنبش حق رای زنان در ایالات متحده داشت و جمله معروف وی «شکست غیرممکن است» هزاران زن را به ادامه مبارزه ترغیب کرد.

در سال 1872، آنتونی به دلیل رأی دادن غیرقانونی در زادگاهش روچسترِ نیویورک دستگیر شد و در دادگاه علنی محکوم شد.

هنگامی که او به پرداخت 100 دلار جریمه نقدی محکوم شد، نپذیرفت و گفت: «من هرگز یک دلار هم برای مجازات ناعادلانه شما پرداخت نمی‌کنم» و در واقع هرگز این کار را نکرد.

چهارده سال پس از مرگ وی، در 26 آگوست 1920، نوزدهمین اصلاحیه قانون اساسی ایالات متحده تصویب شد و به همه زنان حق رأی داد.

5. بی‌نظیر بوتو

بی نظیر بوتو یازدهمین نخست وزیر پاکستان بود که در دو دوره غیر متوالی در سالهای 1988 تا 1990 و سپس 1993 تا 1996 خدمت کرد.

در سال 1982، بوتو 29 ساله رئیس حزب مردم پاکستان شد و وی به عنوان اولین زن در پاکستان به ریاست یک حزب سیاسی بزرگ منصوب گردید. شش سال بعد او اولین نخست وزیر زن پاکستان شد.

بوتو که بخاطر اقتدار کاریزماتیک و ذکاوت سیاسی‌اش مورد توجه قرار گرفت، ابتکاراتی را برای دموکراسی، اقتصاد و امنیت ملی پاکستان به پیش برد و سیاست‌های اقتصادی را برای توسعه و رشد صنعتی با تأکید بر بازارهای انعطاف پذیر و خصوصی‌سازی شرکت‌های دولتی اجرا کرد.

علاوه بر این، او از حقوق پایه‌ی بشر حمایت کرد و در برابر قانون نظامی و نقض حقوق بشر توسط رژیم ضیا -الحق ایستادگی کرد.

انتخاب مجدد وی در سال 2008 می توانست وسیله‌ای برای امید به تغییر مثبت در کشورش باشد؛ اما متأسفانه قبل از انتخابات ترور شد.