استاندارد حلال

استاندارد حلال یک فرآیند داوطلبانه است که یک سازمان معتبر اسلامی، مصرف محصولات یک شرکت را برای مسلمانان مجاز اعلام می‌کند.

به کسانی که معیارهای صدور گواهینامه را رعایت کنند گواهی حلال داده می‌شود و ممکن است از نشان حلال بر روی محصولات یا تبلیغات خود استفاده کنند.

قوانین برچسب زدن مواد غذایی در دنیا، نیازمند تصدیق ادعاهایی که بر روی برچسب محصول انجام شده، است.

برچسب «حلال» اغلب توسط مشتریان مسلمان به عنوان نشانی از یک محصول مورد اطمینان، دیده می‌شود.

چنین نشانی ممکن است موردنیاز صادرات محصولات غذایی به کشورهای مسلمان باشد.

هر سازمان گواهی‌دهنده، الزامات و مراحل خود را دارد. در کل، باید موارد زیر را رعایت کنند:

. مواد اولیه، مواد کمکی فرآوری، مواد شیمیایی بهداشتی و بسته‌بندی، الزامات رژیم غذایی اسلامی را برآورده کند، در درجه اول اینکه از الکل یا محصولات گوشت خوک استفاده نشود.

. حلّال‌ها و مواد طعم‌دهنده باید از منابع حلال باشند (برای مثال بدون الکل).

تولیدکنندگان مواد غذایی معمولاً هزینه‌ای را پرداخت می‌کنند و داوطلبانه محصولات غذایی خود را برای صدور گواهینامه حلال ارسال می‌کنند.

سازمان‌های مستقل مسئول نظارت بر محصولات و تصمیم‌گیری بر انطباق با الزامات اسلامی هستند.

دولت‌های کشورهای مسلمان اغلب از آزمایش‌هایی برای تأیید عدم استفاده از مواد غذایی حاوی گوشت خوک یا الکل، استفاده می‌کنند.

ولی کشورهای غیراسلامی شامل این استانداردها نمی‌شوند. بنابراین این گواهینامه تنها به اندازه سازمان صدور گواهینامه قابل اعتماد است.