اولین استاندارد بینالمللی برای سیستمهای کاهش اکسیژن به تازگی منتشر شده است.
پیشگیری بهتر از درمان است.
اگر بقای آتش بسته به وجود اکسیژن در هوا باشد، حذف آن از هوا راه مؤثری است که از آتش نگرفتن محیط مطمئن شویم.
سیستمهای کاهش اکسیژن (ORS) آن را از طریق ایجاد فضایی که اکسیژن برای آتش کافی نیست انجام میدهند.
به هر حال نصب چنین سیستمهایی میتواند کسبوکاری پیچیده باشد و دانشی عمیق را در حوزه مورد نظر بطلبد.
در حال حاضر، استانداردهای متنوع و راهنماهای فنی، به طور عمده در اروپا در این حوزه وجود دارند،
ولی آنچه وجود ندارد، مجموعه ای از الزامات مورد توافق بینالمللی برای کیفیت، ایمنی و عملکرد است که همه میتوانند از آن استفاده کنند.
استاندارد ISO 20338، سیستمهای کاهش اکسیژن برای جلوگیری از آتشسوزی- طراحی، نصب، برنامهریزی و نگهداری،
حداقل الزامات را نشان میدهد و مشخصات طراحی، نصب و نگهداری سیستمهای ثابت کاهش اکسیژن را تعریف میکند.
این استاندارد برای سامانههایی که از نیتروژن غنی شده برای جلوگیری از آتشسوزی در ساختمانها و محیطهای صنعتی استفاده میکنند، اجرا میشود و میتواند برای سامانههای جدید، به همان اندازهای که به عنوان پیوست و اصلاحیه مورد استفادهی سامانههای موجود است، مورد استفاده قرار بگیرد.
مسئول کمیتهی فنی ایجادکنندهی این استاندارد، گفت این استاندارد برای کاربران ORS مفید واقع خواهد شد.
«شرکتهای بیمه، تولیدکنندگان و کاربران، همگی از ISO 20338 بهره میبرند، بهخصوص برای مناطق بیرون از اروپا، به دلیل اینکه باعث توانمندسازی آنها در جهت ارتقاء عملکرد و ایمنی ORS میشود،
همچنین راهی برای دولتها فراهم میکند که الزاماتی را وضع کنند که کاربران آن را برآورده سازند.»